Coma Correctors

De functie van een comacorrecteur

Een comacorrecteur is een optisch instrument dat specifiek is ontworpen voor gebruik met Newton-telescopen. Bij dit type telescoop, met name bij ‘snelle’ systemen met een lage openingsverhouding (zoals f/4 of f/5), treedt aan de randen van het beeldveld een optische fout op die coma wordt genoemd. Een comacorrecteur herstelt de lichtgang, zodat sterren niet langer vervormen tot komeetachtige vormen, maar over de gehele sensor puntvormig blijven.

Wat is coma?

Coma ontstaat doordat lichtstralen die onder een hoek de hoofdspiegel raken, niet op exact hetzelfde punt in het brandvlak samenkomen als stralen die evenwijdig aan de optische as invallen. Dit resulteert in sterren die naar de rand van de foto toe steeds meer uitgerekt lijken, met een karakteristieke ‘staart’ die van het centrum af wijst. Hoe groter de camerasensor (zoals APS-C of full-frame), hoe prominenter deze afwijking zichtbaar is.

Behoud van brandpuntsafstand

De meeste comacorrectoren zijn ontworpen om de brandpuntsafstand van de telescoop nagenoeg gelijk te houden (factor 1.0x). Hierdoor blijft de openingsverhouding van het systeem ongewijzigd. Er bestaan echter ook varianten die tevens als reducer werken, waardoor het beeldveld groter wordt en de belichtingstijd afneemt. De keuze voor een specifieke corrector hangt af van de mechanische aansluiting van de focuser en de gewenste beeldschaal.

Installatie en backfocus

Net als bij andere optische correctoren is de afstand tussen de corrector en de sensor (backfocus) bepalend voor het resultaat. Voor de meeste gangbare modellen is dit 55 mm. Wanneer deze afstand niet exact wordt aangehouden, blijft er rest-coma zichtbaar of ontstaat er overcorrectie. Het gebruik van de juiste adapters en tussenringen is daarom essentieel om de optische elementen op de juiste positie in de lichtweg te plaatsen.