Reducers

De functie van een focal reducer

Een focal reducer is een optisch systeem dat tussen de telescoop en de camera wordt geplaatst om de brandpuntsafstand te verkleinen. In de astrofotografie wordt dit vaak aangeduid met een factor, zoals 0.8x of 0.7x. Door de brandpuntsafstand te verkorten, wordt de openingsverhouding (het f-getal) van de telescoop sneller. Dit resulteert in kortere belichtingstijden om dezelfde hoeveelheid licht op de sensor te verzamelen.

Groter beeldveld en kortere belichting

Het hoofddoel van een reducer is het vergroten van het beeldveld (Field of View). Dit is essentieel voor het fotograferen van uitgestrekte deep-sky objecten, zoals de Noord-Amerikanevel of de Pleiaden, die bij de oorspronkelijke brandpuntsafstand niet volledig op de sensor passen. Omdat de reducer het licht op een kleiner oppervlak concentreert, neemt de signaal-ruisverhouding per tijdseenheid toe, wat de totale opnametijd van een project aanzienlijk kan verkorten.

Reducers en veldcorrectie

Veel moderne reducers fungeren tegelijkertijd als ‘flattener’. Telescopen hebben van nature vaak een gebogen beeldveld, wat zorgt voor onscherpe sterren aan de randen. Een kwalitatieve focal reducer/flattener corrigeert deze welving, zodat sterren over het gehele oppervlak van de sensor puntvormig blijven. Dit is vooral kritiek bij het gebruik van grotere sensoren, zoals APS-C of full-frame.

Installatie en backfocus

Bij het gebruik van een reducer is de afstand tot de sensor (backfocus) bepalend voor de optische prestaties. De meeste reducers zijn ontworpen voor een standaardafstand van 55 mm. Een afwijking van enkele millimeters kan leiden tot stervervorming of vignettering. Het is daarom noodzakelijk om de juiste spacers en adapters te gebruiken om deze exacte maatvoering te realiseren binnen de optische trein.